Today: 20.Jul.2019
ΠΑΡΕΑ ΜΕ ΤΟΝ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ ΤΣΕΛΙΣΤΑ ΑΡΗ ΖΕΡΒΑ

Βρεθήκαμε στο Bar Restaurant 12 στο Κολωνάκι, με τον Άρη Ζέρβα. Μιλήσαμε για τη μουσική που υπηρετεί εδώ και αρκετά χρόνια, για τις συνεργασίες του με τη Νατάσσα Μποφίλιου, Μόνικα, Γιώτα Νέγκα, Κωστή Μαραβέγια, Χαρούλα Αλεξίου και την πρώτη του δισκογραφική δουλειά. Είναι εξαιρετικός τσελίστας με ανησυχίες και πολλή αγάπη και μεράκι για τη μουσική.

Άρη ασχολήθηκες από πολύ μικρός με τη μουσική. Τι ακούσματα είχες μεγαλώνοντας;
Μεγάλωσα στην Αθήνα στη Ζωγράφου. Επειδή οι γονείς μου ήταν μέσα στην μουσική, τραγουδούσαν σε χορωδίες είχα χορωδιακά ακούσματα. Από 'κει και μετά εγώ και ο αδερφός μου πήραμε το "μικρόβιο της Μουσικής" και ακολουθήσαμε τους γονείς που ήταν ερασιτέχνες. Εγώ επαγγελματικά.

Παράλληλα με τις σπουδές σου στις Πολιτικές Επιστήμες, μελετούσες και σπούδαζες παράλληλα πάντα Μουσική. Πώς αποφάσισες την στροφή σου αποκλειστικά στη μουσική ώστε να πας στο εξωτερικό για να το εξελίξεις;
Η αλήθεια είναι ότι στην Ελλάδα τα έκανα παράλληλα. Πήρα και το δίπλωμα του τσέλου στην Ελλάδα, αλλά κατάλαβα ότι αυτό που θέλω όντως είναι να ασχοληθώ με τη μουσική. Οπότε για να έχω μία καλύτερη επαφή, πήγα σε μία χώρα που είναι στην καρδιά της Ευρώπης την Ολλανδία. Έχει παράδοση στην κλασική μουσική που τότε ήμουν πιο κοντά σε αυτό. Οπότε συνέχισα μεταπτυχιακό με το τσέλο. Την σχολή των Πολιτικών Επιστημών την έβγαλα, αλλά δεν έκανα τίποτα σε σχέση με αυτή από τότε. Συνέχισα με τη μουσική.

Άρη μου σπούδασες στην Ολλανδία. Πες μου έναν λόγο που σε τράβηξε πίσω η Ελλάδα;
Αυτό είναι αλήθεια... Με τράβηξε ο τρόπος ζωής. Δεν μου άρεσε εκεί. Ήθελα να είμαι εδώ. Κοντά στους γονείς μου, τους φίλους μου, τις παρέες μου... Μου αρέσει να ζω στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στην Αθήνα. Οπότε αποφάσισα να γυρίσω και να δοκιμάσω εδώ να εξελιχθώ. Τότε, έτσι κι αλλιώς ήταν διαφορετικά τα πράγματα. Το δοκίμασα και μου βγήκε σε καλό μπορώ να πω.

Τότε επέλεξες την Αθήνα. Σήμερα θα την επέλεγες;
Η Αθήνα μου αρέσει πολύ και έχω ζήσει πολλά χρόνια εδώ. Η πόλη έχει πολύ ωραίες περιοχές, πολύ ωραία σημεία που μπορείς να τη ζήσεις. Και αξίζει. Εντάξει σίγουρα είναι μία μεγαλούπολη με τα προβλήματά της. Κάποια πράγματα έχουν χειροτερέψει, αλλά ακόμα εαν ξέρεις πώς να κινηθείς μες στην Αθήνα έχει πολύ ωραία μέρη να επισκεφθείς και να περάσεις όμορφα.


Φωτογραφία: Λαμπρινή Σωτηρίου

Επαγγελματικά έχεις συνεργαστεί με τον Δρογώση, Φάμελλο, Νέγκα τη Νατάσσα Μποφίλιου με την οποία ακόμα συνεργάζεσαι, πολύ μεγάλες φωνές του έντεχνου. Το φανταζόσουν; Το επεδίωκες;
Ξεκίνησαν όλα τυχαία θα έλεγα, απλά δισκογραφικά. Με είχαν καλέσει να παίξω τσέλο για κάποιους δίσκους. Και μάλιστα η πρώτη - πρώτη ηχογράφηση που έκανα στη ζωή μου ήταν για τραγούδι του Δρογώση. Όταν ήταν "τα φώτα που σβήνουν". Μετά από την γνωριμία με το Στάθη, όπως και με τη Νατάσσα στην ηχογράφηση που κάναμε μετέπειτα για το "Εν λευκώ" το ένα να έφερε το άλλο. Μου πρότειναν κάποια live γιατί τους άρεσε το τσέλο και θέλανε να το εντάξουμε. Οπότε σιγά σιγά μπήκα μέσα σε αυτό τον χώρο που όντως δεν το περίμενα καθόλου, γιατί το τσέλο είναι και ένα δύσκολο όργανο να είναι μέρος μιας μπάντας, αλλά κατάφερα να το βάλω, να το κρατήσω και μέχρι σήμερα να με υπολογίζουνε και να έχω αυτές τις υπέροχες συνεργασίες.

Πέραν των εμφανίσεων που κάνεις, ήσουν δάσκαλος και στο Ωδείο της Ελληνογερμανικής Αγωγής;
Ναι ήμουν δάσκαλος και στο Ωδείο. Κατά καιρούς κάνω και μαθήματα σε κάποια Ωδεία και έχω μαθητές. Γενικά μου αρέσουν πολύ τα παιδιά, να παίρνω κάποια παιδιά που να τα ξεκινάω από το μηδέν και να μπορούν σιγά σιγά να παίζουν τσέλο, και να αποδίδει και να τους αρέσει και να προχωράνε σ'αυτό.

Άρη μου πώς προέκυψε να γράψεις μουσική για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου;
Αυτό ήταν μία ιδέα που μας προτάθηκε από κάποιον, ο οποίος θα έκανε το βίντεο για την Ολυμπιακή Εκεχειρία μια πολύ ιδιαίτερη ιδέα του Ολυμπισμού. Εμένα μου αρέσει πολύ να γράφω. Να έχω ένα θέμα και την εικόνα να την ντύνω μουσικά. Μας προτάθηκε να δούμε το βίντεο και να δοκιμάσουμε να γράψουμε μουσική που να δώσουμε όλη αυτήν την ένταση που θέλανε να περάσουν με αυτό το βίντεο. Αμέσως δεχθήκαμε εγώ με τον τότε συνεργάτη μου και το υλοποιήσαμε με ευχαρίστηση.

Σου άρεσε το γεγονός ότι συμετείχες κατα κάποιον τρόπο σε μία Ιδέα που ξεκινά από την Αρχαία Ελλάδα; το "ευ αγωνίζεσθαι";
Ναι ήταν πολύ σημαντικό. Και το βίντεο αυτό ακριβώς πραγματευότανε, ότι αν είχαμε αυτές τις ιδέες ακόμα μέσα μας και τις κρατούσαμε σε επίπεδο προσωπικό αλλά και σε επίπεδο κρατών και ηγετών θα ήταν λίγο διαφορετικά τα πράγματα. Οπότε ήταν πολύ σημαντικό που το κάναμε. Παρόλο που αυτό το βίντεο δεν είχε μεγάλη προβολή γιατί δεν ήταν "πιασάρικο" εμείς το θεωρήσαμε πολύ σημαντικό που συμμετείχαμε.


Φωτογραφία: Λαμπρινή Σωτηρίου

Ένιωθες δημιουργικός στις παραστάσεις με την ΜΟΝΙΚΑ στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών;
Σίγουρα είναι μία πολύ δημιουργική εργασία. Εγώ έπαιρνα το μουσικό υλικό και το προσάρμοσα, το έφτιαξα για τα οργανα που μου δώσανε. Έχεις 10 ή 20 όργανα ανάλογα τι σου λένε και τι σου ζητάνε κάθε φορά. Σίγουρα έχει και την δική σου σφραγίδα η κάθε ενορχήστρωση για τις παραστάσεις.

Μετά από δουλειά ετών ως μουσικός αλλά και ως ενορχηστρωτής, πώς προκύπτει το δικό σου "παιδί" "Πες μου αλμυρή μου θάλασσα";
Οι ενορχηστρώσεις είναι κάτι που το κάνω συχνά, δηλαδή ενσωματώνω κάποια έγχορδα σε κάποια τραγούδια. Επειδή ήταν καλό το αποτέλεσμα, προέκυψαν οι μία μετά την άλλη. Από την άλλη, παράλληλα σε όλη αυτή την πορεία, όπως οι περισσότεροι μουσικοί πιστεύω, είχα και γω τις δικές μου ιδέες και αναζητήσεις για να γράψω μουσική. Πράγματα προσωπικά για κομμάτια και ορχηστρικά και τραγούδια. Ο δίσκος περιλαμβάνει κομμάτια ορχηστρικά και κάποια τραγούδια. Πάντα το είχα το μικρόβιο αυτό. Απλά τώρα το έβαλα σε ένα δρόμο.

Πες μου για τη νέα σου δουλειά... Τι σε ενέπνευσε να δημιουργήσεις το δικό σου CD;
Αφορμή για να φτιάξω όλο το άλμπουμ ήταν τα ποιήματα που είχε γράψει η γιαγιά μου. Τα ανακαλύψαμε κάποια στιγμή με την μητέρα μου και θυμήθηκα την υπόχεση που της είχα δώσει ότι όταν βρω τα ποιήματα που τα έκρυβε θα μελοποιήσω κάποιο από αυτά, εφόσον της άρεσε να παίζω μουσική. Οπότε εγώ έφτιαξα αυτά τα δύο ποιήματα και μετά μου γεννήθηκε η ιδέα ότι υπάρχουν πάρα πολύ άνθρωποι που γράφουνε κάτι, ή έχουν κάποιες σκέψεις τις οποίες τις αποτυπώνουνε σε χαρτί είτε αυτά είναι σε μορφή κειμένου ή ποιήματος και αυτά συνήθως, επειδή οι άνθρωποι ασχολούνται με κάτι άλλο βιοποριστικά, μπορεί να μη φτάσουν ποτέ στο ευρύ κοινό ώστε να έχουν μια οποιαδήποτε πορεία.

Οπότε η ιδέα ήταν ότι παίρνω αυτά τα ποιήματα τα ντύνω μουσικά και αν καταφέρω να τα βγάλω έξω είναι σαν να δίνω μία υπόσταση σε κάτι που διαφορετικά δεν θα είχε πρόσβαση πουθενά, στις προσωπικές σκέψεις μίας γυναίκας.

Παράλληλα, είχα τόσες δικές μου ιδέες για να εμπλουτιστεί το cd και αποφάσισα να πλαισιώσω τα ποιήματα  με άλλες δικές μου συνθέσεις και στίχους δικούς μου και ορχηστρικά κομμάτια. Έκανα λοιπόν την πρώτη καθαρά δική μου δουλειά, με πολύ καλούς συνεργάτες... Τα ορχηστρικά κομμάτια έχουν όλα τα στοιχεία που έβαζα τόσα χρόνια στις ενορχηστρώσεις, αλλά είναι όλα δικές μου μελωδίες, δικές μου συνθέσεις...

Τι σε ενέπνευσε να γράψεις τα υπόλοιπα κομμάτια;
Ήταν απλά κάποιες σκέψεις. Για παράδειγμα το "όλα είναι ψέμα" είναι ένα κομμάτι πολύ χαρούμενο, το οποίο το έγραψα στο στρατό. Οι ηχολήπτες μου κάνανε πλάκα ότι είμαι ο μόνος που γράφει χαρούμενο τραγούδι ενώ ήμουν στο στρατό. Μπορεί να με εμπνεύσουν απλά καθημερινά πράγματα που βιώνω στη ζωή μου γι' αυτό και οι δικοί μου στίχοι είναι άμεσοι και απλοί. Όσον αφορά στα ορχηστρικά κομμάτια πάντα μου αρέσει η περιγραφική μουσική γιατί πάντα έχω στο μυαλό μου μιά εικόνα. Ξεκινάω να γράφω κάτι και αμέσως μου έρχονται εικόνες στο μυαλό και έτσι το χτίζω. Σαν να 'χω μια ταινία μέσα στο μυαλό μου και γράφω μουσική για την ταινία. Αυτή είναι η έμπνευσή μου.


Φωτογραφία: Λαμπρινή Σωτηρίου

Μίλησέ μου για την συνεργασία σου με την Νατάσσα Μποφίλιου που συνεχίζεται...
Η Νατάσσα είναι από τα μεγαλύτερα κομμάτια στην πορεία μου και στη ζωή μου. Ξεκινήσαμε μαζί όταν και εκείνη είχε πολλή μικρή προβολή. Οπότε έχω ακολουθήσει όλη την προσπάθεια και την πορεία της. Με έχει βοηθήσει πάρα πολύ να αποκτήσω εμπειρίες σε αυτό το χώρο και καλές και κακές. Όλες χρειάζονται. Είμαστε πάρα πολύ καλοί φίλοι έτσι κι αλλιώς σε προσωπικό επίπεδο και συνεχίζουμε με τη Βαβέλ στο Estate. Εκεί είμαι βοηθός ενορχηστρωτή, και μαζί με το Θέμη  Καραμουρατίδη είχαμε την επιμέλεια για την ορχήστρα, τις παρτιτούρες, να συντονίσουμε  τις πρόβες και την μπάντα. Είναι από τις καλύτερες συνεργασίες που έχω κάνει αυτή με τη Νατάσσα. Διαχρονική και σταθερή.

Πώς ένιωσες όταν συνεργάστηκες μιά τόσο μεγάλη φωνή όπως είναι η Χαρούλα Αλεξίου;
Αυτό θα ακουστεί ρομαντικό, αλλά πραγματικά όταν είσαι σε μία ηλικία που ξέρεις να εκτιμάς και βλέπεις έναν άνθρωπο που είναι τόσο ψηλά, και λες "πω πω τι ωραία τραγούδια, τι μεγάλη τραγουδίστρια"... και ξαφνικά σε παίρνει τηλέφωνο και σου προτείνει να παίξεις στην παράσταση, σου κόβονται τα πόδια! Έλεγα "θα παίξω με τη Χαρούλα Αλεξίου!", που την ακούγαμε στο σπίτι και βλέπεις τον τραγουδιστή ένα άπιαστο πράγμα! Ήταν φοβερή εμπειρία, είναι καταπληκτική γυναίκα και τραγουδίστρια και συνεργάτης. Πέρασα υπέροχα αυτούς τους δύο μήνες που κάναμε αυτή την παράσταση. Είναι σίγουρα από τις εμπειρίες που σίγουρα θα μου μείνει αξέχαστη.

Βλέπεις ευκαιρίες στην Αθήνα για νέα παιδιά που εξελίσσονται στο χώρο; Εσύ για παράδειγμα μπήκες και στον Κινηματογράφο με το Ουζερί Τσιτσάνης...
Η αλήθεια είναι ότι και στον χώρο τον δικό μας έχουν δυσκολέψει πάρα πολύ και η πρόσβαση και το να κάνεις πράγματα, γιατί έχουν μειωθεί πάρα πολύ και οι παραγωγές. Έχουν μειωθεί και οι παραστάσεις και οι συναυλίες... το budget για όλα αυτά, ας είμαστε ρεαλιστές. Από την άλλη, υπάρχει μία φοβερή προσφορά σε νέα παιδιά που γράφουνε τραγουδάνε και θέλουν να κάνουνε κάτι, αλλά δε ξέρω τώρα πραγματικά αν μπορεί η Αθήνα και η Ελλάδα να σηκώσει όλο αυτό το βάρος, γιατί δεν υπάρχει κάποιος να το υποστηρίξει. Και δεν νομίζω ότι γίνεται. Δεν το λέω αρνητικά. Εννοώ ότι αυτοί που κινούν τα νήματα δεν ασχολούνται όπως θα 'πρεπε αυτή τη στιγμή με τον Πολιτισμό. Δεν τον στηρίζουνε τόσο πολύ... και αυτό είναι κακό, γιατί έχουμε φοβερούς Μουσικούς και συγκλονιστικούς καλλιτέχνες που πάρα πολλοί διακρίνονται και στο εξωτερικό, ενώ εδώ δεν ασχολείται κανένας. Δεν αξιοποιούνται και δεν έχουν την προβολή που θα έπρεπε.

Οπότε νομίζω ότι είναι πολύ δύσκολο. Αλλά επειδή έχω ζήσει αυτό που σου περιγράφω με τη Νατάσα όπως και με άλλους καλλιτέχνες, θέλει επιμονή. Και θέλει να είσαι ο εαυτός σου, να κάνεις ό,τι κάνεις χωρίς να πηγαίνεις με το ρεύμα, αρκεί να είσαι σίγουρος ότι αυτό που κάνεις σου αρέσει και σε εκφράζει 100% και ενδεχομένως θα βρεθούνε οι ευκαιρίες. Πρέπει να δουλεύεις.

 Άρη μου σ' ευχαριστούμε πολύ για την συνέντευξη που μας παραχώρησες και σου ευχόμαστε τα καλύτερα για την πρώτη δισκογραφική δουλεία σου!

Ευχαριστούμε για τη ζεστή φιλοξενία το Bar Restaurant "12" στο Κολωνάκι Μηλιώνη 12

 

 

 

 

 

 

ΕΛΕΝΗ ΜΑΤΣΟΥ

Living in the city...Το ηλεκτρονικό περιοδικό της πόλης. 

Ανακαλύπτουμε όλες τις πτυχές της ζωής στην πόλη. Βιώστε την εμπειρία μαζί μας...

  • LATEST NEWS
  • Μία κωμωδία εμπνευσμένη από το "Non tutti…
  • H πρώτη υπερηρωίδα με δική της ταινία…
  • Αν η παρέα διχάζεται ανάμεσα στο κρέας…
  • H Ναόμι Καουάσε επιστρατεύει την Ζιλιέτ Μπινός…
  • Περιπέτεια εποχής με τον Βενσάν Κασέλ.
  • Πολλοί δεν έχουν σε ιδιαίτερη εκτίμηση τις…
  • Η Τriumph, η μεγαλύτερη εταιρεία εσωρούχων παγκοσμίως…
  • Από τη Δευτέρα 4 Μαρτίου έως τις…
  • Οι άνθρωποι άνω των 50 ετών, που…
  • Η πρεμιέρα της ταινίας συνέβη στις 7…