Today: 26.Mar.2019
ΜΑΤΘΙΛΔΗ ΜΑΓΓΙΡΑ: "Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΧΩΡΑΕΙ ΠΟΛΛΑ ΑΣΤΕΡΙΑ. ΕΧΕΙ ΧΩΡΟ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ"

Συναντήσαμε την Ματθίλδη Μαγγίρα στο cafe bar restaurant "12", όπου με μία κούπα καφέ κουβεντιάσαμε για την μοναδική της ερμηνεία στην συγκλονιστική παράσταση "Ξανθίππη η γυναίκα του Σωκράτη" και για τη ζωή μας στην σημερινή Ελλάδα.

Ματθίλδη μου μίλησέ μου για τη πορεία σου.. Πώς ξεκινήσατε με την Μπέττυ;
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Ξάνθη. Είμαι το πρώτο παιδί που έφυγε από το σπίτι, για να σπουδάσω στην ΑΣΕΤΕΜ ΣΕΛΕΤΕ μηχανικός. Τη σχολή αυτήν την τελείωσα. Μετά ήρθε η Μπέττυ. Εκείνη ξεκίνησε ως μοντέλο και σιγά σιγά μπήκε στην Τηλεόραση.

Εγώ παράλληλα με τις σπουδές μου στην ΑΣΕΤΕΜ ΣΕΛΕΤΕ μπήκα στην Σχολή Υποκριτικής Τέχνης του Σπύρου Ευαγγελάτου και με το που τελείωσα άρχισα να δουλεύω. Από εκεί και πέρα ξεκίνησε η πορεία αυτή που έχω. Με το άλλο αντικείμενο των σπουδών μου δεν έχω ασχοληθεί επαγγελματικά ποτέ.
Συνεχίζω δε να σπουδάζω διάφορα πράγματα. Κάνω Μουσική, Αρμονία και Σύνθεση. Παρακολούθησα στην Αμερική σεμινάρια "Stand up Comedy", έχω κάνει σεμινάρια αρχαίου δράματος με τον Άρη Ρέτζο και εξακολουθώ να κάνω πολλά πράγματα.

Ας μιλήσουμε για την τελευταία σου δουλειά. Ανεβάζετε ένα καταπληκτικό έργο που μιλάει για την Αρετή στην Αρχαία Ελλάδα και για τον μεγαλύτερο φιλόσοφο του κόσμου, τον Σωκράτη, μέσα από τα μάτια της γυναίκας του Ξανθίππης. Πώς επέλεξες να δώσεις σάρκα και οστά στην Ξανθίππη;
Η πρόταση ήρθε, μαζί με άλλες προτάσεις από πιο μεγάλα θέατρα και mainstream, αλλά η συγκεκριμένη μου άρεσε γιατί έχω έρωτα με τον Σωκράτη χρόνια. Είμαι Σωκρατική οπαδός και ήταν μεγάλη ευκαιρία για μένα να μπω στα οικογενειακά του μέσα από την Ξανθίππη!!! (γέλια) Μου άρεσε αυτή η ιδέα. Μου άρεσε επίσης το γεγονός του μονολόγου που είναι πολύ δύσκολο πράγμα... Θεώρησα ότι θα με ζορίσει και θα πάω παρακάτω. Γιατί ό,τι με ζορίζει με πάει παρακάτω, αυτό το έχω διαπιστώσει πια και είμαι σίγουρη. Το επέλεξα γιατί πραγματικά η ψυχή μου από όλα όσα μου προτάθηκαν πιο πολύ ήθελε αυτό.

Η Ξανθίππη σ'αυτή την θεατρική μου απόπειρα είναι ό,τι δυσκολότερο έχω κάνει μέχρι τώρα. Είναι μονόλογος και πέρα από την Ξανθίππη υποδύομαι και τον Αλκιβιάδη και τον Περικλή και την Ασπασία και άλλους... Συνολικά κάνω 14 ρόλους.

Το έργο πραγματεύεται κυρίως το άδικο. Το άδικο που έχει συμβεί και στην Ξανθίππη ιστορικά, αλλά και το άδικο που συνετέλεσε μία τόσο προηγμένη πνευματικά κοινωνία όπως ήταν τότε η Αθήνα, στον Σωκράτη. Ενοχλούσαν οι αλήθειες του  και του δώσανε το Κόνιο. Ο Σωκράτης δεν ήτανε για να του δώσουνε το κόνιο όμως. Δεν έκανε κάτι τόσο "κακό" για να τον δηλητηριάσουν και να απαλλαγούν από αυτόν.

Επίσης το έργο μιλά για τη θέση της γυναίκας, τη θέση της μάνας, την πολιτική τότε και σήμερα.

Η Ξανθίππη είναι και κωμικός και δραματικός και τραγικός μονόλογος. Τα έχει όλα. Αυτός είναι και άλλος ένας λόγος που με ιντρίγκαρε και θέλησα να το κάνω. Έχει πολλά πράγματα αυτή η παράσταση να δώσει. Εγώ δίνω την ψυχή μου και την καταθέτω.

Ο Σωκράτης μιλάει για αφύπνηση. Τι θεωρείς ότι χρειάζεται ο Έλληνας για να αφυπνηστεί;
Ο Έλληνας έχει τους Δελφούς που στην είσοδο αναγράφεται "Γνώθι σ' αυτόν". Καταρχάς θεωρώ ότι ο μεγαλύτερός μας στόχος ερχόμενοι σε αυτό το ταξίδι της ζωής σ' αυτόν τον πλανήτη και αυτό που οφείλει ο καθένας μας απέναντι στον εαυτό του είναι να τον γνωρίσει, να αποκτήσει αυτογνωσία και να γίνει ένα συνειδητό ον. Δηλαδή να κάνει επιλογές συνειδητές. Οπότε μόνο η συνειδητότητα και η αυτογνωσία μπορούν να μας βοηθήσουνε για να αφυπνηστούμε.
Αν δεν αλλάξουμε εμείς οι ίδιοι από μέσα μας, τίποτα έξω μας δεν αλλάζει.

Η παράσταση αγγίζει πολύ κομψά το γεγονός ότι η Ελλάδα "τρώει" τις σημαντικές προσωπικότητες που έχει. Ποιά είναι η άποψή σου γι' αυτό;
Αυτό γίνεται χρόνια, δεν είναι απλά η άποψή μου, το ξέρουν όλοι, το λένε, η Ελλάδα "τρώει" τα παιδιά της. Έχουμε αυτό το κακό. Είναι ένα μειονέκτημά μας αυτό, να βγάλουμε ο ένας το μάτι του άλλου, αντί να θαυμάσουμε τον άλλον και να μάθουμε από αυτόν. Να πούμε "να το κάνω και εγώ ρε παιδί μου, να γίνω καλύτερη, να εξελιχθώ" που θα ήταν το υγιές.

Δυστυχώς, δεν έχουν καταλάβει οι περισσότεροι ότι ο ουρανός χωράει πολλά αστέρια. Έχει χώρο για όλους. Το κάθε αστέρι είναι μοναδική περίπτωση και στην φωτεινότητά του και στην διάρκειά του. Χρειάζεται να κατανοήσουμε ότι ο πραγματικός μας ανταγωνιστής είναι ο ίδιος μας ο εαυτός και ότι "εμένα έχω να ανταγωνιστώ κανέναν άλλο".

Σίγουρα σήμερα δεν υπάρχει ούτε άλλος Περικλής ούτε άλλος Σωκράτης πάντως, συμφωνείς;
Βέβαια. Ούτε η άμεση Δημοκρατία υπάρχει. Αυτή είναι Δημοκρατία εκπροσώπων, δεν είναι αμιγής δημοκρατία. Δηλαδή για έναν νόμο που θα ψηφιστεί δεν παίρνω εγώ την ευθύνη με την ψήφο μου, όπως τότε. Αυτό αν συνέβαινε και τώρα από μόνο του σε κάνει να γίνεσαι ένας ώριμος πολίτης, γιατί αναλαμβάνεις την ευθύνη καί του εαυτού σου καί της Πολιτείας σου. Τώρα ποιά ευθύνη αναλαμβάνεις ακριβώς;
Θα μου πεις ότι ψήφισες αυτόν που πίστεψες; Αυτό δεν είναι Δημοκρατία.
 
Βλέπεις κάτι αξιόλογο όσον αφορά τις Τέχνες και την Ψυχαγωγία σήμερα;
Κοίταξε Ελένη μου, όσο υπάρχουν αξιόλογοι άνθρωποι θα υπάρχουν και αξιόλογα πράγματα. Το θέμα είναι να καταλάβουμε ποιοί είναι οι αξιόλογοι και ποιοί οι μη αξιόλογοι. Αυτή την διάκριση δυστυχώς αν δεν είσαι αφυπνησμένος και αν δεν έχεις αυτογνωσία δεν είναι εύκολο να την κάνεις. Πώς θα ξεχωρίσεις το αληθινό από το ψεύτικο; Εδώ μιλάμε για αλήθεια πια. Η ουσία είναι η αλήθεια.
Θεωρώ ότι υπάρχουνε δουλειές που έχουνε να πούνε κάτι, έχουνε να δώσουνε μία αλήθεια, ψυχή, ενέργεια. Υπάρχουνε κάποια έστω λίγα. Αυτά τα λίγα καλό είναι να τα στηρίζουνε οι άνθρωποι, για να μπορούν να συνεχίζουν να συμβαίνουν. Αν δεν τα στηρίξουμε, τότε μόνοι μας βάζουμε τα χέρια μας και βγάζουμε τα μάτια μας.

Γενικά ήσουν και είσαι στην Τηλεόραση πολλά χρόνια. Στους 10 μικρούς Μήτσους, σε σίριαλς και σε διάφορες εκπομπές. Φαντάζει μακρινή "η χρυσή εποχή" της Τηλεόρασης;
Όχι δε θα το έλεγα γιατί δεν έχουν περάσει και τόσα χρόνια. Η Τηλεόραση είναι Τηλεόραση, έχει και εκείνη το ρόλο της. Αυτή τη στιγμή προσπαθούν να κάνουν ό,τι μπορούν με τα δεδομένα και τις συνθήκες που υπάρχουν. Στο τέλος όπως και να' χει, ο καθένας φέρει την ευθύνη του αποτελέσματός του.

Τι κρατάς και τι αφήνεις πίσω σου από την Τηλεόραση και τις συνεργασίες σου;
Όλα τα κρατάω. Όλα έχουν κάτι να μου δώσουνε, να μου πούνε και να μου μάθουνε. Η προσωπική μου εξέλιξη είναι αυτό που με ενδιαφέρει. Μέσα από ό,τι κάνω εστιάζω στο πώς θα εξελιχθώ, πώς θα πάω παρακάτω και θα γίνω καλύτερη. Αυτό με αφορά. Η τηλεόραση όπως και ο κινηματογράφος και το θέατρο είναι το μέσον, το θέμα είναι τι έχεις να πεις. Εκεί είναι η ουσία. Εσύ διαλέγεις ποιό μέσον θες για να εκφράσεις αυτό που έχεις να δώσεις.

Έχεις ζήσει αρκετά χρόνια στην Αμερική. Μίλησέ μου για την κουλτούρα των Νεοϋορκέζων...
Κοίταξε Ελένη μου, η Νέα Υόρκη καταρχάς δεν είναι Αμερική. Είναι μία χώρα μόνη της. Είναι μία Μητρόπολη του Κόσμου. Αν πας στην υπόλοιπη Αμερική, δεν έχει καμία σχέση με την Νέα Υόρκη και τη ζωή των Νεοϋορκέζων. Η Ν.Υόρκη έχει ένα μεγάλο ποσοστό εκπαιδευμένου κοινού στο θέατρο και στα θεάματα. Εκεί βλέπεις να γίνονται πράγματα, μικρά, μεγάλα ό,τι θέλεις. Εκεί υπάρχει σεβασμός προς τους καλλιτέχνες. Ο Νεοϋορκέζος θα δώσει τα λεφτά του για να δει παραστάσεις και δε θα δώσει λίγα... Σε αντίθεση με το θέατρο στην Ελλάδα, όπου το εισητήριο έχει καταντήσει να κοστίζει όσο ένα ποτό. Αυτό είναι κατάντια!
Εκεί αυτό δε συμβαίνει. Αυτό μου δίνει λοιπόν την πληροφορία ότι εκεί οι άνθρωποι το εκτιμούν, ενώ εδώ δεν το εκτιμούν. Αυτό είναι θέμα παιδείας. Είναι θέμα κουλτούρας. Είναι λυπηρό μία χώρα σαν την Ελλάδα που γέννησε το θέατρο να έχει αυτή τη νοοτροπία απέναντί του.

Ματθίλδη μου πώς βιώνεις τη ζωή και τους ανθρώπους στην Αθήνα;
Η αλήθεια είναι ότι ζω πιο πολλά χρόνια στην Αθήνα από όσα έχω ζήσει στην Ξάνθη. Οπότε πια θεωρώ τόπο μου την Αθήνα. Αγαπώ πολύ την ενέργεια της Αθήνας. Αγαπώ αυτόν τον Ιερό Βράχο και το αριστούργημα που έχει δημιουργηθεί πάνω του, την Ακρόπολη και τον Παρθενώνα, το οποίο θεωρώ ότι είναι μεταφυσικό. Θεωρώ ότι είναι μία πόλη, που ό,τι και να κάνουν, η ενέργειά της και μόνον τον έχει ενεργοποιημένο τον Αθηναίο.

Το θέμα είναι ότι μας έχει πάρει όλους η μπάλα με την οικονομική κρίση. Αλλά εμένα με ενοχλούσε περισσότερο τα χρόνια των "παχιών αγελάδων" η πνευματική μας κρίση. Τώρα κάτι βλέπω να αλλάζει. Συναντάω ανθρώπους που όλο και περισσότερο έχουν αρχίσει να αντιλαμβάνονται ότι τα πράγματα δε ξεκινάνε από την τσέπη, αλλά απ' το κεφάλι. Εξάλλου και την τσέπη το κεφάλι την δημιουργεί. Από το κεφάλι μπορείς να σκεφτείς πράμγατα να κάνεις για να κερδίσεις να βγάλεις όλο το πρακτικό της επιβίωσης.

Αν δεν έχεις το πνεύμα, δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. Ευτυχώς δεν έχουν πεθάνει όλα τα πνεύματα. Πολλά έχουν πεθάνει, αλλά έχουν μείνει και κάποια ζωντανά. Εγώ αυτούς περιμένω. Αυτά τα πνεύματα περιμένω να ενωθούν και να ενεργοποιηθούν και ίσως παρασύρουνε και τα "νεκρά". Μπορεί να τα αφυπνήσουν. Το εύχομαι.

Τι τίτλο θα έβαζες στη μέχρι τώρα πορεία σου;
Καλλιτεχνική ανησυχία. Έτσι θα την ονόμαζα.

Ματθίλδη μου σ'ευχαριστούμε πολύ για την συνέντευξη που μας παραχώρησες και να τονίσουμε πως πρέπει όλοι οι Έλληνες να δουν αυτή την παράσταση.

Καλή επιτυχία σε ό,τι κάνεις στη ζωή σου!

Mη χάσετε την εξαιρετική παράσταση " ΞΑΝΘΙΠΠΗ" Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΣΩΚΡΑΤΗ 

Ευχαριστούμε για τη ζεστή φιλοξενία το Bar Restaurant "12" στο Κολωνάκι, Μηλιώνη 12

Χορηγοί

ΕΛΕΝΗ ΜΑΤΣΟΥ

Living in the city...Το ηλεκτρονικό περιοδικό της πόλης. 

Ανακαλύπτουμε όλες τις πτυχές της ζωής στην πόλη. Βιώστε την εμπειρία μαζί μας...

  • LATEST NEWS
  • Μία κωμωδία εμπνευσμένη από το "Non tutti…
  • H πρώτη υπερηρωίδα με δική της ταινία…
  • Αν η παρέα διχάζεται ανάμεσα στο κρέας…
  • H Ναόμι Καουάσε επιστρατεύει την Ζιλιέτ Μπινός…
  • Περιπέτεια εποχής με τον Βενσάν Κασέλ.
  • Πολλοί δεν έχουν σε ιδιαίτερη εκτίμηση τις…
  • Η Τriumph, η μεγαλύτερη εταιρεία εσωρούχων παγκοσμίως…
  • Από τη Δευτέρα 4 Μαρτίου έως τις…
  • Οι άνθρωποι άνω των 50 ετών, που…
  • Η πρεμιέρα της ταινίας συνέβη στις 7…