Today: 20.Nov.2018
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΨΙΔΑΣ "ΑΝΑΛΟΓΑ ΣΕ ΤΙ ΣΥΧΝΟΤΗΤΕΣ ΕΚΠΕΜΠΕΙΣ, ΑΝΑΛΟΓΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΚΑΙ ΑΝΑΛΟΓΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΦΕΡΝΕΙΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ"

Τον αγαπήσαμε μέσα από πολλούς ρόλους και αποφασίσαμε να βρεθούμε για να μιλήσουμε με τον αεικίνητο ηθοποιό Γιώργο Κοψιδά. Συναντηθήκαμε με τον Γιώργο σε ένα ήσυχο καφέ στη Φιλαδέλφεια. Απλός και χαμογελαστός γρήγορα σου μεταδίδει τη γαλήνη που κρύβει μέσα του.

Καταρχάς Γιώργο πες μας λίγα πράγματα για σένα. Α.Ε.Κ να υποθέσω;
Ναι ΑΕΚ καθότι μεγάλωσα στη Νέα Ιωνία και το Νέο Ηράκλειο και εξ’αιτίας ενός αγαπημένου θείου μου που με πήγαινε από μικρό στο γήπεδο. Η καταγωγή μου είναι η Θεσσαλονίκη από τον πατέρα μου και η Κρήτη από τη μητέρα μου, αλλά γεννήθηκα και μεγάλωσα Αθήνα. Έχω πιάσει τα δύο άκρα…



Ανήκεις στη γενιά των νέων ηθοποιών. Πώς θα σου φαινόταν αν έπρεπε να φύγεις στο εξωτερικό; Θα ήταν επιλογή σου;
Όχι απλά θα μου άρεσε… Το επιζητώ χρόνια! Βασικά εγώ λατρεύω τον Κινηματογράφο. Απ’ όταν ξεκίνησα αυτό ήταν το όνειρό μου, να παίζω σε ταινίες και να κάνω γυρίσματα σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Εγώ προετοιμάζομαι καθημερινά, προσπαθώ να εξελίσσομαι και να βελτιώνομαι συνεχώς και θα έρθει νομίζω την κατάλληλη στιγμή. Είναι κάτι που θέλω πάρα πολύ. Χαίρομαι που το ρώτησες πρώτο πρώτο.

Είναι μία απορία που την έχω για όλα τα φρέσκα πρόσωπα στο χώρο αν θα έφευγαν από την Ελλάδα. Έχεις ήδη κάνει κάποιο βήμα προς το εξωτερικό;
Τα τελευταία χρόνια έχω κάνει κάποιες συμμετοχές σε ξένες παραγωγές οπότε έχει αρχίσει και ανοίγει ο δρόμος. Έπαιξα σε μία Γερμανική τηλεταινία, σε μία Αγγλική σειρά, όπως επίσης και σε μία Αμερικάνικη ταινία μεγάλου μήκους πέρσι το καλοκαίρι, μια ανεξάρτητη παραγωγή. Πριν πέντε χρόνια είχα παίξει σε μία Ιταλική ταινία, οπότε ήδη έχω φτιάξει ένα καλό showreel και εύχομαι να εμπλουτιστεί σύντομα και με άλλες διεθνείς παραγωγές. Είμαι πάντα έτοιμος να πάρω μία βαλίτσα και να πάω όπου βρεθεί η ευκαιρία, να εξερευνήσω τα όριά μου, να δοκιμαστώ σε καινούργια πράγματα. Εκτός του ότι αγαπώ πάρα πολύ ταξιδεύω και να κάνω γυρίσματα ή να παίζω σε παραστάσεις. Μ’ αρέσει να γνωρίζω και να συνεργάζομαι με ανθρώπους από διαφορετικές κουλτούρες, γιατί όσο ταξιδεύεις ανοίγει το μυαλό σου και η καρδιά σου.

Αυτή τη στιγμή είσαι στο θέατρο ΆΛΦΑ ΙΔΕΑ, μία θεατρική ομάδα που φέτος άνοιξε και αγκάλιασε κι άλλους ηθοποιούς… πώς νιώθεις για αυτή τη συνεργασία;
Η ομάδα Ιδέα δημιουργήθηκε το 2012 από τους Κώστα Γάκη, Αθηνά Μουστάκα και Κωνσταντίνο Μπιμπή.  Όταν μία ομάδα λειτουργεί χρόνια μαζί και έχει έναν ενιαίο κώδικα επικοινωνίας, μετά ό,τι προσθήκη γίνει ενσωματώνεται πολύ πιο εύκολα και πιο γρήγορα. Εγώ απ’ τη πρώτη μέρα που μπήκα στην ομάδα αυτή, ένιωσα ότι ήμουν από πάντα εκεί.
Είμαι πολύ ευτυχής που δουλεύω με τον Κώστα τον Γάκη (τον σκηνοθέτη μας). Τον αγάπησα από την πρώτη μας πρόβα (και ας μου έτρωγε τα φρούτα και τους ξηρούς καρπούς όταν ήμουν στη σκηνή! Χαχαχαχαχαχα)! Επίσης λάτρεψα στην πορεία και όλη την τρελοπαρέα μας τον Κωνσταντίνο Μπιμπή, την Αθηνά Μουστάκα, την Κατερίνα Παπουτσάκη, τον Χρήστο Ευθυμίου, τον Γιάννη Δρακόπουλο,τον Άκη Φιλιό, τον Σταύρο Λιλικάκη και την Λήδα Μανιατάκου που είμαστε μαζί και στο παιδικό! Ο Κώστας στη διάρκεια των προβών μας κούρδισε στην ίδια συχνότητα και το αποτέλεσμα ήταν μια πραγματικά ομαδική δουλειά. Επίσης θέλω να αναφέρω την πολύτιμη βοήθεια σε όλους τους τομείς της Ανθής Φουντά και της Ίριδας Κανδρή!
Μέσα από τις πρόβες του «Υπηρέτη 2 αφεντάδων», την παράσταση που ανεβάζουμε, ξαναθυμήθηκα το γιατί κάνουμε θέατρο και ότι το θέατρο είναι χαρά και παιχνίδι καταρχάς. Λέμε «παίζω στο θέατρο». Το ξεχνάμε μερικές φορές και γινόμαστε πολύ επαγγελματίες και σοβαροί. Ειδικά εγώ που είμαι τελειομανής το παθαίνω συχνά αυτό. Μέσα από το παιχνίδι και τον αυτοσχεδιασμό προέκυψε μία δημιουργικότητα που συμβαίνει όταν δεν κινείσαι «τόσο με τη λογική», όταν αφήνεσαι να σε οδηγήσει το ένστικτο ! Απόλαυσα κάθε στιγμή αυτής της συνεργασίας και το απολαμβάνω ακόμα. Είμαι ευγνώμων!



Μίλησέ μου για τον «Υπηρέτη Δύο Αφεντάδων» έχει αντιστοιχία με τη σημερινή εποχή;
Το έργο αν και έχει γραφτεί τον 17ο αιώνα είναι ακόμα επίκαιρο γιατί ουσιαστικά περιγράφει, χωρίς να σχολιάζει αρνητικά, ένα σωρό παθογένειες μιας κοινωνίας που έχανε τα κεκτημένα και προσπαθούσε να κρατηθεί απ'ότι ήταν δυνατό για να διατηρήσει την αίγλη της ! Στη δική μας διασκευή είμαστε όλοι υπηρέτες μιας σκληρής και αδίστακτης βασίλισσας, όπου κάνουμε ότι μας ζητήσει μέχρι που παίζουμε θέατρο γι’αυτήν και όπου εισβάλλει ένας ξένος που αναγκάζεται για λίγο φαγητό να παίξει τον πρωταγωνιστικό ρόλο, χωρίς να ξέρει ότι παίζει το κεφάλι του κορώνα -γράμματα! Η παράσταση μας μιλάει αλληγορικά για τις ζωές μας στην Ελλάδα της κρίσης όπου όλοι ως πιστοί υπηρέτες καλούμαστε να εξυπηρετήσουμε έναν αβάσταχτο ζυγό πλασματικού χρέους που μια γερασμένη εξουσία προσπαθεί να μας πείσει ότι είμαστε εμείς οι υπαίτιοι!
Η comedia dell’ arte, το είδος του θεάτρου αυτού βασιζόταν στον αυτοσχεδιασμό. Υπήρχε ένα υποτυπώδες κείμενο και πολύ ταλαντούχοι ηθοποιοί που αυτοσχεδίαζαν. Ακριβώς τον ίδιο τρόπο ακολουθήσαμε και εμείς. Ουσιαστικά όλη η παράσταση στήθηκε γύρω από παιχνίδι και αυτοσχεδιασμούς. Σίγουρα δεν είναι μια παράσταση κονσέρβα και όσες φορές και να έρθει κάποιος θα δει κάτι καινούργιο που συμβαίνει εκείνη τη στιγμή!

Οπότε δεν έχει ευκολία το έργο!
Μόνο ευκολία δεν έχει. Έχει πολύ έντονη σωματικότητα και πολύ τρέξιμο. Εγώ ιδρώνω σαν να έχω παίξει 40 λεπτά μπάσκετ. Έχουμε κρατήσει τη φόρμα της Commedia με πολύ έντονες πόζες, εκφράσεις και στυλιζάρισμα το οποίο είναι αρκετά απαιτητικό!

Μίλησέ μου για την παιδική παράσταση στην οποία παίζεις φέτος… Πώς είναι τα παιδιά ως κοινό;
Είμαι στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο στην παράσταση «Στο Δάσος των Γκρίμμ», όπου παίζουμε καθημερινά για σχολεία και Κυριακές για όλο τον κόσμο.
Τα παιδιά είναι υπέροχα. Συνήθως είναι πολύ εκδηλωτικά, ειδικά όταν είναι με το σχολείο, συμμετέχουν, φωνάζουν, τραγουδάνε μαζί μας. Έχουν υπέροχη ενέργεια! Βλέπεις κάτι ματάκια που σε κοιτάνε και ρουφάνε την κάθε στιγμή! Ουσιαστικά είναι ταξίδι αυτογνωσίας αυτή η παράσταση, μιλάει για το πώς να διαχειρίζεσαι τους φόβους σου και πως όταν εκπέμπεις και δίνεις αγάπη όλοι οι φόβοι εξαφανίζονται. Είναι πολύ όμορφο μήνυμα.

Θα έκανες συνεχώς παιδικό;
Είναι η 2η φορά που κάνω παιδικό. Η πρώτη φορά ήταν στο Μέγαρο Μουσικής όπου έκανα τον Φιλέα Φογκ στον «Γύρο του κόσμου σε 80 ημέρες» του Ιουλίου Βερν. Ήταν ταν μια εξαιρετική παράσταση που είχα αγαπήσει πολύ! Δεν ξέρω αν θα έκανα συνεχώς. Αλλά αν προκύψει στο μέλλον ένα έργο που θα μου αρέσει και θα περνάει όμορφα μηνύματα, ίσως ξανά έκανα.



Τα σχέδιά σου για το μέλλον;
Οι παραστάσεις τελειώνουν 1η Απριλίου Κυριακή των Βαΐων και οι δύο. Τελειώνει το ταξίδι εκεί. Υπήρχαν σκέψεις μήπως συνεχίσουμε αλλά τα υπόλοιπα παιδιά ήδη έχουν κανονίσει κάτι οπότε δε θα υπάρξει συνέχεια. Θα δούμε. Εμπιστεύομαι απόλυτα το Σύμπαν.  Ξέρω ότι ακούγεται ψυχοφθόρο για κάποιον που έχει μόνιμη δουλειά αυτό που κάνουμε εμείς κάθε 4 μήνες να ψάχνουμε δουλειά, αλλά εγώ το λατρεύω. Ξέρω ότι ό,τι χρειάζομαι μου το φέρνει το Σύμπαν την κατάλληλη στιγμή. Όλη αυτή η εναλλαγή με κρατάει ζωντανό. Χρειάζομαι να αναπτύσσομαι, να εξελίσσομαι και να δουλεύω με εμένα.

Κάνεις μαθήματα παράλληλα με το θέατρο για να εξελίσσεις τον εαυτό σου;
Κάνω φωνητική πάρα πολλά χρόνια και το αγαπώ πολύ. Επίσης όταν προκύψει κάποιο σεμινάριο υποκριτικής θα το κάνω εάν μπορώ. Με τον αθλητισμό συνεχώς ασχολούμαι γιατί παίζω ακόμα μπάσκετ.
Παράλληλα δουλεύω πολύ με τον εαυτό μου, γιατί πιστεύω ότι αυτή είναι η πιο σημαντική δουλειά που έχει να κάνει ο κάθε άνθρωπος σε αυτόν τον πλανήτη. Όταν λοιπόν δουλεύουμε με τον εαυτό μας και με τα θέματά μας τότε αλλάζουν ακόμα και οι εμπειρίες που έχουμε. Γιατί όλο το σύμπαν είναι ένας καθρέπτης και οι άνθρωποι που συναντάμε είναι προβολές δικών μας πεποιθήσεων και αποτέλεσμα του συντονισμού μας.
Συνήθως οι άνθρωποι μεμψιμοιρούν όταν τους συμβεί κάτι άσχημο, αλλά η σωστή αντιμετώπιση είναι να ρωτήσεις.«γιατί το έλκυσα αυτό στη ζωή μου» «τι έχει να μου πει», «τι έχω να μάθω».
Ίσως ακούγεται περίεργο για κάποιους ανθρώπους αλλά είμαστε ενεργειακά πλάσματα και εκπέμπουμε διαρκώς σε κάποιες συχνότητες, ακριβώς όπως οι συχνότητες του ραδιόφωνου. Είναι συχνότητες που η κάθε μία έχει το δικό της κανάλι και δεν εφάπτεται η μία με την άλλη. Έτσι είναι και στη ζωή μας. Είμαστε απόλυτα υπεύθυνοι για τις καταστάσεις της ζωής μας , γιατί εμείς τις ελκύσαμε, είτε το καταλαβαίνουμε είτε όχι. Ανάλογα σε τι συχνότητες εκπέμπεις ανάλογες εμπειρίες και ανάλογους ανθρώπους φέρνεις στη ζωή σου. Αν λοιπόν θες να αλλάξεις κάτι στη ζωή σου, άλλαξε το σήμα που εκπέμπεις και αλλάζουν όλα. Αν αλλάξουμε εμείς, αλλάζουν αυτόματα και οι άλλοι. Είναι η μόνη εφικτή αλλαγή που μπορεί να γίνει.

Μίλησέ μου λίγο για την επιλογή σου να γίνεις vegan.
Είναι μια συνειδητή επιλογή μου εδώ και 5 χρόνια, αν και δουλεύονταν μέσα μου καιρό. Ξεκίνησα για ηθικούς λόγους. Αρχικά έφτασα σε ένα σημείο να λέω «πώς διαχωρίζω τα ζώα σε κατοικίδια και σε τροφή» Διάβασα κάποια πράγματα, είδα και αρκετά βίντεο με τα φρικτά πράγματα που γίνονται στην βιομηχανία κρέατος και γαλακτοκομικών… και από τη στιγμή που απέκτησα και κατοικίδια, η ευαισθησία μου ανέβηκε στα ύψη. Σκεφτόμουν, είναι ανώτερα ζώα τα σκυλάκια και τα γατάκια από τα κατσικάκια και τα γουρουνάκια; Γιατί κάποια τα τρώω και κάποια όχι ; Όλα τους είναι συναισθανόμενα πλάσματα, βιώνουν πόνο, χαίρονται, λυπούνται, έχουν οικογενειακούς δεσμούς και κανένα από όλα αυτά δε θέλει να πεθάνει. Άρα με έχουν εκπαιδεύσει να τρώω τα συγκεκριμένα, γιατί αν ζούσα σε άλλη χώρα μπορεί να με είχαν εκπαιδεύσει να τρώω κάτι άλλο.
Ξεκίνησα από αυτό και από την άλλη δεν ήθελα πια να είμαι κρίκος της αλυσίδας κακοποίησης και πόνου των ζώων. Οπότε αγοράζοντας κρέας είναι σαν να συναινώ να γίνονται τόσες σφαγές. Το αστείο είναι ότι αν ρωτήσεις 100 ανθρώπους, οι 99 θα σου πουν ότι δεν μπορώ εγώ να σκοτώσω το κατσικάκι. Το να πληρώνεις κάποιον άλλο όμως για να το κάνει, κάπου μακριά από σένα χωρίς να βλέπεις την διαδικασία, δε σε κάνει λιγότερο συνένοχο σε αυτό το έγκλημα, είσαι ηθικός αυτουργός. Εγώ έτσι ένιωθα. Φαντάσου, σφάζονται 6 εκατομμύρια ζώα την ώρα!!!
Σε συνθήκες επιβίωσης που δεν έχεις κάτι άλλο για να τραφείς και υπάρχει έντονο το αίσθημα της αυτοσυντήρησης θα φας ό,τι βρεις. Ενώ εδώ στην πόλη όμως υπάρχει πληθώρα επιλογών που μπορείς να διαλέξεις για να τραφείς, δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος για να προκαλούμε τόσο πόνο στα ζώα, που στην τελική δεν μας έχουν κάνει και τίποτα!

Έχεις δει κάποια διαφορά στον οργανισμό σου μετά από την επιλογή σου αυτή;
Στην πορεία αυτών των 5 χρόνων ανακάλυψα ότι είμαι πιο υγιής από ποτέ. Γυμνάζομαι αλλά έχω καλύτερα αποτελέσματα με λιγότερη άσκηση πια. Οπότε όχι μόνο απέκλεισα από τον οργανισμό μου ένα προϊόν βίας και πόνου, αλλά και μία τροφή όξινη, η οποία με αρρώσταινε. Το κρέας και τα γαλακτοκομικά είναι οξινες τροφές , οι οποίες προκαλούν οστεοπόρωση, καρδιόπαθειες , καρκίνους και ένα σωρό άλλες ασθένειες.
Έπειτα ενημερώθηκα και για έναν άλλο παράγοντα, τον περιβαλλοντικό. Η τόση μεγάλη κατανάλωση κρέατος προκαλεί τεράστια δυσαρμονία στον πλανήτη. Δεν ξέρω αν το γνωρίζεις. Οι αγελάδες που εκτρέφουμε για να τρώμε είναι υπεύθυνες για το 51% των εκπομπών μεθανίου και διοξειδίου του άνθρακα που συμβάλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου . Αν μαζέψεις όλα τα μεταφορικά μέσα του πλανήτη εκπέμπουν λιγότερο μεθάνιο απ’ ότι οι αγελάδες που εκτρέφουμε για να τρώμε! Το διανοείσαι αυτό; Επίσης το ένα τρίτο του πόσιμου νερού του πλανήτη χρησιμοποιείται εκεί , ενώ τεράστιες εκτάσεις στον Αμαζόνιο (τον πνεύμονα του πλανήτη) αποψιλωνονται για να φυτεύονται σιτηρά και καλαμπόκι για τα εκτρεφόμενα ζώα. Όλα αυτά την στιγμή που εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν από πείνα και δίψα. Και πολλά περισσότερα αλλά ας μην επεκταθώ άλλο. Πληροφορίες υπάρχουν παντού για όποιον ενδιαφέρει να μάθει.

Γιώργο μου ποια είναι η φιλοσοφία της ζωής σου;
Αυτό που δεν καταλαβαίνουν οι περισσότεροι άνθρωποι είναι ότι πιο πολύ μιλάνε γι’αυτά που δεν θέλουν και τους ζορίζουν και δεν ασχολούνται – δεν αφιερώνουν χρόνο και ενέργεια σε αυτά που αγαπούν. Απόδειξη ότι αν μέσα στη μέρα έχουμε 9 επιτυχίες και 1 αποτυχία, δεν ασχολούμαστε με τα καλά αλλά κολλάμε με αυτό που δεν καταφέραμε !
Αν ασχοληθείς με αυτά που αγαπάς, που σου δίνουν χαρά και ανεβάζουν την ενέργειά σου ανατροφοδοτείς το καλό στη ζωή σου .

Ποιος θα ήταν ο τίτλος της ζωής σου;
Ένα υπέροχο ταξίδι αυτογνωσίας και πνευματικής εξέλιξης.

Ένα τίτλο για την καλλιτεχνική σου πορεία...
Τώρα όσον αφορά την καλλιτεχνική μου πορεία πρέπει να ξέρεις κάποια πράγματα πριν βάλω τίτλο. Ξεκίνησα να σπουδάζω σε μεγάλη ηλικία, 28 ετών. Δεν είχα ποτέ να σκεφτεί ποτέ να γίνω ηθοποιός γιατί ήμουν πολύ συνεσταλμένος. Έπαιζα μπάσκετ και έκανα άλλες πρωινές δουλειές. Άλλοι με παρότρυναν, για αρκετά χρόνια πρίν το πάρω απόφαση. Ξεκίνησα να σπουδάζω και άρχισα αμέσως να δουλεύω και δεν έχω σταματήσει να δουλεύω εδώ και 15 χρόνια. Αισθάνομαι τη δουλειά αυτή σα δώρο- ευκαιρία γιατί με έχει μάθει πολλά πράγματα, από το να εξωτερικεύομαι και να ανοίξω προς τον κόσμο, να επικοινωνώ το συναίσθημά μου μέχρι να φτάνω να συνεργάζομαι σε βαθύτερο επίπεδο. Είναι πολύ ψυχοθεραπευτικό το θέατρο.
Ως τίτλο για την καλλιτεχνική μου πορεία οπότε θα έλεγα ότι είναι: ένα δώρο για να διευρύνομαι συνεχώς και να εξελίσσομαι σαν άνθρωπος.

Γιώργο μου σε ευχαριστούμε πολύ και σου ευχόμαστε να πραγματοποιήσεις τα όνειρά σου! Καλή επιτυχία σε ό,τι κάνεις!

 

 

 

 

 

ΕΛΕΝΗ ΜΑΤΣΟΥ

Living in the city...Το ηλεκτρονικό περιοδικό της πόλης. 

Ανακαλύπτουμε όλες τις πτυχές της ζωής στην πόλη. Βιώστε την εμπειρία μαζί μας...

  • LATEST NEWS
  • Αυτή είναι η πιο υπέροχη πόλη του…
  • Ο Δήμος Παλαιού Φαλήρου δημιούργησε τον πρώτο,…
  • Ο χειμώνας έφτασε και τι καλύτερο από…
  • Η OMEGA παρουσίασε τη νέα συλλογή Constellation…
  • Τα Ξωτικά του Άγιου Βασίλη ζητούν τη…
  • Σε γιορτινό κλίμα βρίσκεται η πόλη του…
  • Η Ευρωκλινική Παίδων ανανεώνει το ραντεβού της…
  • Το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ) σας προσκαλεί…
  • Θεματικές όπως οι Αθηναϊκές Διαδρομές Βιβλίου ή…
  • Όταν δεν υπήρχαν κομπιούτερ , κινητά τηλέφωνα,…